به دلیل اینکه ذینفعان بسیاری در فرایند انتقال دانش (برای مثال دانشکده دانشگاه، واحد اداری دانشگاه، مدیران بخش خصوصی) وجود دارند که انگیزه ها و رفتارهای متفاوتی دارند و در محیط های متفاوتی اقدام می کنند، فضایی برای مخالفت ها و درک نادرست در خصوص فرایند انتقال فناوری یا به تعبیری تجاری سازی تحقیقات دانشگاهی از دانشگاه به صنعت و اینکه چگونه بایستی مدیریت گردد هست(آشکناس و همکاران[1]،1995).

ذی نفعان فراگرد انتقال تجاری دانش می تواند شامل کلیه افراد و نهادهای موجود در جامعه باشد که مستقیم یا غیر مستقیم، تحت تأثیر اثرات این فراگرد قرار می گیرند، اما اهمیت، تأثیرپذیری و تأثیرگذاری بعضی از افراد و نهادها، قابل ملاحظه و پررنگتر می باشد. سه دسته از عمده ترین ذی نفعان در فراگرد انتقال دانش از دانشگاه به موجودیت های خارج(صنعت، بازار، جامعه) عبارتند از 1) دانشمندان دانشگاهی، یعنی کسانی که فناوری های جدید را کشف می کنند، 2) مدیران فناوری و مدیران اجرایی دانشگاه ها، یعنی کسانی که به عنوان رابط بین دانشمندان دانشگاهی و صنعت اقدام می کنند و دارایی های فکری دانشگاه را مدیریت می کنند و 3) شرکتها/کارافرینان, یعنی کسانی که فناوری های مبتنی بر دانشگاه را تجاری می کنند (سیگل و همکاران،2003)

هر یک از این طرف ها دارای ویژگی ها، اهداف و انگیزه های خاص و متمایزی هستند. به گونه مثال شرکت‎ها معمولاً شرکای دانشگاهی را برمبنای شهرت و قلمرو صلاحیت، انتخاب می‎کنند. شرکای دانشگاهی برای فراگرد نوآوری اهمیت زیادی دارند زیرا آنها قادر به حل معضلات بسیار خاص و انتقال علوم و دانش فنی مهم می باشند(فونتانا و همکاران[2]،2006). اهداف دانشگاه بسیار پیچیده‎تر از اهداف شرکت ها می باشد و به همین دلیل دانشگاه ها در قبال بازه گسترده ای از ذی نفعان پاسخگو هستند (سیگل و رایت،2007).

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

موسسه آر ای ان دی[3] درکتاب انتقال تکنولوژی و طرفداری های دولت از پژوهش و توسعه  در قسمت ارزیابی انتقال تکنولوژی به معرفی ابزارهای اندازه گیری انتقال تکنولوژی از دید گروههای درگیر در ساختار انتقال تکنولوژی می پردازد که عبارتنداز:

  • مجری پژوهش و توسعه( 1. مخترعین: قابل بهره گیری بودن تکنولوژی ،2. بنگاه یا موسسه: پتنت، مجوز، درآمد)
  • کارآفرین/ سرمایه گذار مخاطره پذیر: رشد کمپانی، خلق ثروت
  • قانون گذاران: ایجاد مزیت های برای رفاه و مزیت اقتصادی
  • مصرف کنندگان: محصولات بهبود یافته یا جدید
  • صنایع: سود، سهم بازار، دستیابی به دانش و تجربه، ریسک مشترک، پورتفولیو پژوهش وتوسعه مکمل و موثر(1. سازمان های بزرگ: تکنولوژی های عمومی و تجربیات اولیه 2. سازمان های کوچک: محصولات و فرآیندهایی که به تجاری سازی نزدیکتر هستند).

کارلسون(2004:2007) در گزارش تجاری سازی تحقیقات دانشگاهی بحث می نماید که از دیدگاه های مختلف می توان موفقیت های تجاری سازی تحقیقات دانشگاهی را مورد سنجش و ارزیابی قرار داد و ذی نفعان در گیر در فرآیند تجاری سازی تحقیقات دانشگاهی را در سطح کلان و دولت ها سیاستگذاران می‎داند در سایر سطوح ذی نفعان را عبارت می داند از صاحبان شرکت ها، سرمایه گذاران مخاطره پذیر، مشتریان و نهادهای پژوهش و توسعه همچون دانشگاه ها.

[1] Ashkenas et al.

[2] Fontana et al

[3] RAND

برای دانلود متن کامل اینجا کلیک کنید