مدیریت سازمان بایستی فرآیندهایی را طرح ریزی و پیاده سازی نماید تا کارکنان بتوانند دانش تولید شده در سازمان را با بهره گیری از اصول علمی مرتبط طبقه بندی نمایند. مطابق شکل(2-3) دانش طبقه بندی شده بایستی با بهره گیری از ابزار مناسب به گونه ای نگهداری گردد تا در زمان های مورد نیاز به اشتراک گذاشته شده و توسط سایر ذینفعان سازمان مورد بهره گیری قرار گیرد.

شکل(2-3) – چرخه دانش

مدیریت دانش عبارت می باشد از چالش کشف دانایی های فردی و تبدیل آن به یک موضوع اطلاعاتی به نحوی که بتوان آن را در پایگاه های اطلاعاتی ذخیره نمود، با دیگران مبادله نمود و در فرآیند کارهای روزمره به کار گرفت (شمس السادات زاهدی،1382). مدیریت دانش، فرایند گسترده می باشد که امر شناسایی، سازماندهی، انتقال و بهره گیری صحیح از اطلاعات و تجربیات داخلی سازمانی را مورد توجه قرار می­دهد (مدیریت دانش، سایت مرکز اطلاع رسانی وزارت صنایع و معادن). راهی می باشد که سازمانها دانش را ایجاد، تسخیر، طبقه بندی، اصلاح، تسهیم و منتشر می کنند (فیضی،1381).

مارک رسینگ[1](2002) معتقد می باشد مدیریت دانش به عنوان روشی برای تبدیل داده های خام به اطلاعات رمزگردانی شده و سپس تفسیر آن اطلاعات به دانش به شمار می رود. سیستم های مدیریت دانش را می­توان با بهره گیری از تکنولوژی های اطلاعاتی جاری و آتی توسعه داد. با این تفاصیل تکنولوژی برای نیل به اهداف مدیریت دانش شرطی لازم می باشد اما کافی نیست. فرآیند های مدیریت دانش را بایستی برای پرداختن به موضوعاتی نظیر مشارکت، تفسیر معنایی و دستیابی مورد بهره گیری قرار داد (خیراندیش،1386). فایرستون[2] (2008) معتقد می باشد مدیریت دانش به فعالیت هایی تصریح دارد که هدف آنها بهبود جریان دانش و تاثیر بر آنهاست. به اظهار دیگر مدیریت دانش عبارت می باشد از یک سری فعالیت ها و فرآیندهایی که کوشش دارد الگوی فعلی جریان دانش را در سازمان تغییر دهد تا بازدهی سازمان و دانش آن را بهبود بخشد. داونپورت و پروساک مدیریت دانش را مجموعه ای از فرآیندها برای فهم و بکارگیری منبع استراتژیک دانش در سازمان تعریف نمودند. مدیریت دانش رویکردی ساخت یافته می باشد که رویه هایی را برای شناسایی، ارزیابی، سازماندهی، ذخیره و بکارگیری دانش به مقصود تامین نیازها و اهداف سازمان مستقر می سازد  (کلانتر،1383). مدیریت دانش عبارت از اعمال مدیریت و زمینه سازی برای تبدیل دانش (نهان به عیان و بالعکس) در داخل یک سازمان از طریق گردآوری، به اشتراک گذاری و استفاد ه از دانش به عنوان یک سرمایه انسانی در راستای دستیابی به اهداف سازمانی می باشد (حسن زاده،1383).

گانلاگسدوتیر[3](2003) به نقل از نوناکا و تاکوچی[4] مدلی را برای تبدیل دانش ارائه داده می باشد که براساس آن مدیریت دانش بایستی تبدیل دانش و کیفیت انجام آن را مورد توجه قرار دهد تا در نهایت آموزش سازمانی یا مفهوم سازمان یادگیرنده که از ویژگی های سازمان های موفق امروزی می باشد رعایت گردد. داونپورت(1998)، مدیریت دانش را به عنوان جمع آوری، توزیع و بهره گیری کارا از منابع دانش تعریف کرده می باشد.

اودل و گری سون[5](1998)، مدیریت دانش را به عنوان یک استراتژی که بایستی در یک سازمان ایجاد گردد تا اطمینان حاصل گردد که دانش به افراد مناسب در زمان مناسب می رسد و آن افراد آن دانش را تسهیم کرده و از اطلاعات برای اصلاح عملکرد سازمان بهره گیری می کنند، تعریف می کند. از نظر بت[6](2001)، مدیریت دانش، فرآیند خلق، تایید، ارائه و توزیع و کاربرد دانش می باشد.

بون فور[7](2003)، مدیریت دانش را به عنوان مجموعه ای از رویه ها، زیرساخت ها و ابزارهای فنی و مدیریتی می داند که در جهت خلق، تسهیم و بکارگیری اطلاعات و دانش در درون و بیرون سازمانها طراحی شده اند. مدیریت دانش عبارت از تلفیقی از کسب و ذخیره سازی دانش عیان، همراه با مدیریت سرمایه های فکری می باشد(دالکر[8]،2005).

از نظر ویگ[9](1993) (زارعی،1382)، مدیریت دانش عبارت می باشد از : مدیریت دانش شرکت، که می تواند ویژگی های عملکرد سازمانی را با قادر ساختن شرکت به “عملکرد هوشمندانه تر” بهبود بخشد.

مدیریت دانش ناظر بر مجموعه ای از فرآیندهایی می باشد که طی آن جریان دانایی در یک جامعه بصورت مستمر و فزاینده هدایت می گردد (متقی طلب، بلالایی،1384). مریلوتو[10] (2005)، مدیریت دانش را جمع آوری و اشاعه دانش به قصد بهره وری در سازمان و بهره برداری افراد می داند.

تریودی[11](2007)، چهار اصل اساسی دانش را تسخیر دانش، اشاعه، بهره گیری مجدد و همکاری عنوان نموده می باشد همچنین وی بهره گیری از مدیریت دانش را بدست آوردن خروجی های مهم از داده ها و اطلاعات تولیدی می داند. افرازه (1384)، در تعریف جامعی اظهار می دارد “مدیریت دانش فرآیند کشف، کسب، توسعه و ایجاد، تسهیم، نگهداری، ارزیابی و بکارگیری دانش مناسب در زمان مناسب توسط فرد مناسب در سازمان می باشد که از طریق ایجاد پیوند بین منابع انسانی، فناوری اطلاعات و ارتباطات و ایجاد ساختاری مناسب برای دستیابی به اهداف سازمانی صورت می پذیرد”.

مدیریت دانش به مجموعه ای از فعالیت های منظم و سیستماتیک سازمان گفته می گردد که جهت دستیابی به ارزش بزرگتر از طریق دانش در دسترس انجام می شود (دانش در دسترس به کلیه تجربیات و آموخته های افراد یک سازمان و کلیه اسناد و گزارش ها در داخل یک سازمان را شامل می گردد) (مرویک[12]،2001).

[1] -Mark Resinck

[2] -Firestone

[3] -Gunnlaugsdottir

[4] -Nonaka & Takechi

[5] -o’dell & greyson

[6] -Bhatt

[7] -Bounfour

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

[8] -Dalkir

[9] -Wigg

[10] -Merilutoo

[11] -trivedi

[12] -Merwick

برای دانلود متن کامل اینجا کلیک کنید