1- نیاز روانی   2- نیاز اقتصادی    3- نیاز اجتماعی   4- نیاز سیاسی

در بحث نیاز اجتماعی، آشنایی با آداب و سنن، رسوم و شناخت افکار و ایده­ها از دیرباز مورد توجه بوده می باشد و زیرا تفاهم اندیشه کاری بس دشوار بوده از همان ابتدای امر سیاحت چاره مؤثر این کار شناخته شده و به عنوان یک  نیاز اجتماعی مورد قبول قرار گرفت.

در بحث نیاز سیاسی، گسترش صلح جهانی و پایداری این صلح در صحنه سیاست بین الملل امری بس ضروری می باشد و صنعت جهانگردی تأثیر مهمی دارد.

 

2-4. انواع جهانگردی

جهانگردی با در نظر داشتن مقصود و مقصود و انگیزه­ای که جهانگرد دارد به طبقات مختلف تقسیم می­گردد. به بیانی دیگر هدف و انگیزه جهانگرد از مسافرت انواع مختلف را به وجود می­آورد (کاظمی، 1389).

در مورد بحث قبلی تصریح گردید یکی از انگیزه­های جهانگردی رهایی از محیط استراحت، فشار زندگی روزمره و یا تشنج شهر نشینی می باشد که این انگیزه در ارتباط با سن مورد بحث می باشد:

2-4-1. جهانگردی از نظر سن:

1- جهانگردی جوانان

در این نوع جهانگردی نیاز به آزادی و خودنمایی به چشم می­خورد. جهانگردی سازمان یافته و گشت­های منظم را پذیرا نیستند.

 

 

2- جهانگردی میانسالان

در این نوع جهانگردی نیاز به امنیت بیشتر می باشد. نیاز به آزادی کاهش وخود محوری دیده نمی­گردد. متقاضی جهانگردی در سطح مناسب و گشت­های منظم می باشد.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

3- جهانگردی سالخوردگان

انگیزه و امنیت در این گروه مشهودتر می باشد.

2-4-2. جهانگردی از نظر قصد مسافرت

1- تفریحی 2- ورزشی 3- شهری 4- فرهنگی 5- تجاری 6- کنفرانس­ها (تولایی، 1386).

2-4-3. جهانگردی از نظر نحوه مسافرت

1- به صورت انفرادی با اخذ ویزای شخصی

2- توسط آژانس­های مسافرتی کشور خود توریست با هماهنگی با آژانس مسافرتی کشور میزبان به صورت تور تحت پوشش اداره کل اتباع خارجه با هماهنگی استانها به سیاحت خود می­پردازند.

بسیاری از پژوهشگران، گردشگر را بر حسب نوع انگیزه به گونه­ای دیگر طبقه بندی می­کنند که شامل گردشگر قومی، هنری، تاریخی طبعیت گرا، تفریحی و کاری می­باشد.

رایز و تنور[1] (2012)، نوعی دیگر از تقسیم بندی گردشگری را ابداع نمود که تا اندازه ای به شناخت مفهوم واقعی گردشگر و اثری که ممکن می باشد بر جمعیت میزبان داشته باشد یاری می­رساند. او بر اساس اندازه علاقه گردشگر به کسب تجربه در جامعه ناآشنای میزبان، آن را به چهار نوع عمده تقسیم کرده می باشد.

1- کاوشگر 2-  بدون مقصر  3-  گردشگری توده­ای انفرادی 4- گردشگری توده­ای سازمان یافته

که دو نوع اول غیر نهادینه می­باشند و دو نوع بعدی نهادینه می­باشد. دو نوع کاوشگر و بدون مقصد، در پی یافتن چیزهای تازه، ناآشنا و شگفت انگیز هستند. آنان خودشان مقدمات مسافرتشان را فراهم می­کنند، از تسهیلات می­گیرند و تماس زیادی با ساکنان محل دارند. رایز و تنور این گروه را مسافران نهادینه شده  می­نامد.

دو گروه دیگر نحو سفر و محل اقامت خود را از طریق بنگاه­های مسافرتی تنظیم می­کنند. و به دنبال همه‌کس سپند هستند.

2-5. جاذبه­های جهانگردی

عواملی که در یک کشور یا سرزمین موجب جلب جهانگردی می­گردد را جاذبه­های جهانگردی گویند.

بطور کلی تقسیم بندی­ها و نمودارهای زیادی برای جاذبه­های گردشگری ارائه شده می باشد، اما رایجترین الگوی مورد استناد در اغلب مطالعات، الگوی پیشنهادی سازمان جهانی گردشگری می باشد که در نمودار زیر ارائه شده می باشد.

 

شکل2-1. دسته بندی انواع جاذبه­های گردشگری

منبع: (سازمان جهانی گردشگری،2013)

جاذبه­های طبیعی: جاذبه­های طبیعی موجود در مقصد، غالباً اولین موضوعی می باشد که توجه گردشگر را جلب می­کند که اصولاً ترکیب متنوعی از منابع طبیعی را می­توان به مقصود ایجاد محیطی جذاب برای توسعه گردشگری به کار گرفت.

جاذبه­های فرهنگی: در صنعت گردشگری، فرهنگ به عنوان عامل جذب اقدام می­کند. برای گردشگرانی که سفر می­کنند، فعالیت­ها، رویدادها و محصولات فرهنگی، همچون نیرویی الهام بخش و جذاب برآنان اثر می­گذارد جاذبه های فرهنگی شامل تمام تجلی­ها و تبلورهای بیرونی و رسمی فرهنگ هر کشور می باشد که می­توان آنها را دید، نمایش داد یا به نوعی عرضه نمود (کاظمی، 1389).

جاذبه های بشر ساخت: به کلیه عناصر و پدیده های مصنوع دارای ارزش و حائز تعاریف معیار جذابیت، جاذبه بشر ساخت گفته می­گردد.

مقاصد گردشگری با در نظر داشتن پتانسیل­ها و منابع گردشگری مختلفی که در بردارند، ممکن می باشد یک یا چند نوع از جاذبه­های گردشگری را به گردشگران به عنوان محصول گردشگری ارائه نمایند. گردشگری شامل همه خدمات و ویژگی­هایی می باشد که در کنار هم قرار می گیرند تا آن چیز که مسافر می­خواهد، فراهم آورند و انواع مختلفی دارد، اما صاحبنظران گردشگری در دنیا، چهار فضای کلی را به عنوان مقاصد گردشگری مشخص کرده اند که عبارتند از:

– فضای روستایی یا جهانگردی سبز

– فضای کوهستانی برای ورزش های کوهستانی

– فضای ساحلی با ویژگی های خاص خود

– فضای شهری.

یکی از انواع گردشگری، گردشگری شهری می باشد؛ به طوری که با در نظر داشتن جایگاه ویژه شهر، در بسیاری از کشورهای موفق در این صنعت، شهر پایه و اساس توسعه گردشگری می باشد، چراکه بسیاری از شهرها در بردارنده تمامی انواع جاذبه های گردشگری مذکور هستند؛ یعنی در این نقاط می توان هم شاهد جاذبه های طبیعی، فرهنگی و هم جاذبه­های بشر ساخت بود. ایجاد و توسعه فضاهای شهری مناسب، بازسازی فضاهای مثل اینکهً متروک و مرده به قصد زنده کردن جنبه های کهن جامعه، ازجمله آثار توسعه گردشگری شهری می باشد. بدین مقصود، بسیاری از شهرها درصددند تا از ویژگی­ها و امکانات خاص شهر خود سود برده، از مزایای جلب گردشگری شهری بهره گیرند (رایز و تنور2012).

[1]. Riaz &Tanveer

برای دانلود متن کامل اینجا کلیک کنید